رهگذار عمر... 

 

خانه
آرشيو

پست الكترونيك


لوگو

 


گیتار و موسیقی
دهکده عشق
لینک 3
لینک 4


Gardoon Persian Templates

طراحی

 

 

۱۳۸٢/۸/٢٢

خيام

 امروز میخوام کمی از خیام بگم....
میخوام امروز کمی اشعار و نحوه تفکر خیام رو نقد کنم...
در هیچ کجا از ادب فارسی نمونه رباعیات خیام یافت نمیشود...

رباعي اول:
تا چند رنم به روی دریا ها خشت
تا کی غم مسجد برم و فکر کنشت
خیام که گفت دو زخی خواهد بود
که رفت به دوزخ و که امد ز بهشت
رباعی دوم:
می خور که بزیر گل بسی خواهی خفت
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت
زنهار به کس مگو تو این راز نهفت
هر لاله که پژمرد نخواهد بشکفت
رباعی سوم:
گویند بهشت و حور و کوثر باشد
جوی می و شیر و شهد و شکر باشد
پرکن قدح باده و بر دستم نه
نقدی زهزار نسیه بهتر باشد.
رباعی چهارم:
خیام گر ز باده مستی خوش باش
با لاله رخی گر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی خوش باش
رباعی پنجم:
هر چند که رنگ و روی زیباست مرا
چون لاله و چو سرو بالاست مرا
معلوم نشد که در طربخانه خاک
نقاش ازل بهر چه اراست مرا

در مورد رباعي اول : ديد بالاي خيام را نشان ميدهد . ديد انساني كه در اوج معرفت قرار دارد و ميداند كه بحث دوزخ بهشت شايد فقط براي انسانهاي عادي مطرح شده و حساب جهان در گرو مسجد و كنشت نيست . شايد هم به معني قبول نداشتن بهشت ودوزخ باشد .( البته در معناي تحت لفظي رباعي )

در مورد رباعي دوم : آگاهي از مرگ . اگر به سطح فكر مردم زمان خيام نگاه كنيم . احتمالا كمتر چنين بينشي به چشم ميخورد . در مورد راز خيام ميتوان گفت كه در قرون اخير به بزرگترين راز بشر و دانشمندان تبديل شده و همگي در تلاش براي شناختن و كشف چگونگي آن هستند .



در مورد رباعي سوم : باز هم در مورد بهشت . خيام انسان ناآگاهي نيست و وصف بهشت را ميداند .
ولي ظاهرا اعتقاد دارد كه اين دنيا هم دست كمي از بهشت ندارد و توصيه ميكند در حد توان از نعمات و امتيازات موجود استفاده كنيم . البته فكر ميكنم در مورد باده حرفهاي زيادي بتوان گفت كه سروران حتما مطالب زيبا و جامعي ارائه خواهند داد .

در مورد رباعي چهارم

ساده گرفتن زندگي و همچنين لذت امكانات دنيوي به نظر ميرسد كه از پيامهاي اين رباعي باشند .
البته عاقبت كار جهان نيستي بيان شده كه باز هم جاي بحث دارد و اينكه منظور پايان جهان دنيوي است يا كل عالم هستي . يعني نميتوان با اطمينان گفت كه كلمه نيستي به مرگ آدمي اشاره دارد يا فناي ذات او .... ؟؟؟؟

در مورد رباعي پنجم : باز هم هدف خلقت . سوالي كه همواره مطرح بوده و تنها نشان از شعور و معرفت والاي خيام دارد .
اشاره به ظرافت و زيبايي خلقت انسان ميتواند نوعي تمجيد از هنر خالق ( نقاش ازل )باشد و بزرگي او را خاطر نشان ميكند.



undefined

m

پيام هاي ديگران ()


 


 
 

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]